Anasayfa  |  Hakkımızda  |  İletişim

 

 
AFET OKULU PROJESİ NE YAPABİLİRİM? BİZE KATILIN AFET GÖNÜLLÜLERİ RÖPORTAJLAR DESTEKLEYENLER OKUR KÖŞESİ
 
   Depremzede Soner Güneş ile yaptığımız özel sohbeti RÖPORTAJLAR bölümünde okuyabilirsiniz...      Türkiye'nin En Büyük Gönüllü Hareketine Siz de katılın...     
 




Özgür Akkuş
29 Aralık 2010 Çarşamba
Şehir

Şehrim bazen beyaz gelinliğini giymiş bazen rengârenk çiçeklerle dolu elbisenle çıkıyorsun karşıma. bazen seni anlıyorum, bazen sessiz kalıyorsun öylece, saatlerce konuşuyorum sense beni sessizce dinliyorsun. Duvarların, sokakların o kadar güzel geliyor ki bana koşmak istiyorum, Deli taylar gibi caddelerinde. Yapamıyorum insanların sıkıştığını görüyorum beton molozlarının arasında...

Evet, özenle sevgiyle büyük bir umutla yapıyoruz ne bileyim inşa ediyoruz ve yine en kızgınlığımızla yıkıyoruz seni. Altında yaşanmışlıklar kalıyor, geçmişe dair… Bir sürü hatıralar, acılar, hüzünler, sevinçler. Yetiştirdiğimiz sevgiler kalıyor molozlarında.  O korkusuz insan kocaman bir korkak oluveriyor ve çaresiz sokaklarında buluyor kendini. Şehrim bir yorgan gibi örtüyorsun üstümü, bir babanın, bir annenin sıcaklığı kadar iyi kucaklıyorsun sen beni… Bazen bıraksan da beni, tek başına yalnız olduğumu hissetsem de gözümü açtığımda caddelerin kucaklıyor beni… Şimdi o kadar soğuksun ki bana neden bu kızgınlığın sebebi iliklerime kadar hissediyorum seni aldığım nefes kadar yakınsın. Şimdi sokaklarını aydınlatan loş lambaların altında yürürken bir konfeti gibi yağıyor kar nere baksam beyaz gelinliğini giymiş sokakların karşılıyor beni… Odamın penceresinin önünde oturdum ve seyrederken karşımda duran caddeni. Bu Bugüne kadar hiç fak etmediğim bir olayı fark ettim. Senin bir insandan daha canlı olduğunu, biz insanların içinde yaşadığı kadar seninde içimizde olduğunu anladım. Biran yokluğun geldi aklıma; sanki kelimeler yok oluverdi beynimden ve zaman durdu aniden. Baktığımda o lal kalmış duvarların yoktu ve ben ilk kez bu kadar acizdim. Acizliğimi anlatacak kelime yoktu ve sana muhtaç oluşumu; nasılda alışmışım sana ve nasılda dost olmuşsun bana aslında kocaman bir yoldaşsın kader denen bu yazgıda. Sokağında dolaşıyor tüm insanlar her biri senden habersiz sana muhtaç yaşamın kıyısında değil işte tam ortasındalar. Her yeni günde aynı yüzünle karşılıyorsun beni. Merhaba dercesine samimiyetle tebessüm ediyorsun bir insanda bulamadığım sıcaklığı buluyorum sende. Dünüm de sen bu günümde sen yarınımda sen varsın bütün bloklarınla...

Şimdi tekrar düşünüyorum da caddelerinle, sokaklarınla, soğuk bloklarınla benden bir parçasın benim gibi etten kemikten olmasan da hayatıma şekil veren ve bunu bana hissettirmeden yapansın şehrim evet seni daha önce olmadığı kadar çok seviyorum her parçana içimde bir ruh veriyorum ve verdiğim her yanımla sen oluyorum. Ve sende son buluyorum son buluyorum.

Bu Yazı Toplam 5660 Defa Okunmuştur

ISTANBUL

Tolga Kaya

AFET VE BİZ-3
Engin Yusuf Örs

Afetlerin afeti…. Depremmmmm!
Burcu Özder

Hayata Dair Bir Şans!
Erol Bilgin

Afet ve Pirim Borcunun Ertelenmesi
Özgür Akkuş

Şehir
Efe Özçağlar

Gönüllük Üzerine
 
 
Afet Okulu Projesi'ni nereden duydunuz?
Afet Okulu kitabını okuyarak
İnternetten
Facebook Grubundan
Medyadan
Üniversitelerden
Çevremdeki arkadaşlarımdan
  
 
 

ANA SAYFA AFET OKULU PROJESİ NE YAPABİLİRİM? BİZE KATILIN AFET GÖNÜLLÜLERİ DESTEKLEYENLER OKUR KÖŞESİ İLETİŞİM
Siteden yararlanırken gizlilik ilkelerini okumanızı tavsiye ederiz.
© 2010 Tüm hakları saklıdır.
İzinsiz ve kaynak gösterilemeden yayınlanamaz.


Çizginet & Mehmet CAN